Keen Tied ?!

Foto: JESHOOTS-com / Pixabay

Von Irmi Dreiskämper

De Tied de löppt, de Tied de löppt… So ganz kott vör den letzten Avgavtermin heff ich mi doch noch hinsett, üm mit dat schrieven antofangen. Ik har mi to dat Thema so mien Gedanken mokt und finn, dat de Lüh hüt kuum noch Tied för irgentwatt hem. All´  hefft datt förchbor hill, jümmers und öberall. Ober egentlich hebbt wie „alle Tied de Welt“. Man mutt datt bloß ok dauen, nüms,  sick de Tied nehmen.

So weu dat ok mit disse Thema „Keen TIed“.  Ik heff lang bruukt, bet ik mi hinsett heff. Dor kummt denn Gedanken wie: „Schall dat nu wat lustiges sien, oder een Krimi – de sünd jo hüt to dags so „in“.

Na un denn in  plattdütsch! Ober de Sprok erinnert mi an miene Kindheit inn Dörp, wo ik upwossen bin . Vör mi har ik sei siet een poor Johrn wedder entdeckt un finn, dat alln´s een bet`n fründlicher, jo ok gemütlicher klingt. Platt Snacken und nu ok schrieven mokt mi jümmers mehr Spoß.

Ob den Wech to de Arbeit mit mien Auto hör ik  geern wat von de niegen jungen Musikersch, „Songwriter“ nennt dat wohl hüt. Und bi dei Musik von Gregor Meyle unn Andreas Bourani heff ik  vehl öber die Tied nodacht. Dor dink ik mannigmal, feuer een lüt beeten fröher los, denn kannst du ganz in Ruh noch een beeten hör`n. „Nu is mien Tied, de nimm ik mi!“

Wie wünnderbor toon Biespeil düsse twei  Musikers die Tied besungen hebbt. Dat is ok so schön beruhigend und entspannt. So wie de Text von Gregor Meyle:

„De Sünn de schient un ik bünn hier,

dat Leven is so gaut to mi,

ohn Reu Tied verschwennen,

ohn to veel notodinken.

Kumm, nehm di Tied, veel Tied, beför se voröber geit.

Lat die Tied, veel Tied – un spür, dat du leevst.“

Is dat nich wunnerschön? Un ok besünners und een beeten philosofsch ist de Text von Andreas Bourani:

„Hier bünn ik mit mi verbunnen,

hier lev ik in mi rinn,

hier gelingt mi in Sekunnen,

mi vunn allens to befrei´n ….

Hier bün ik mit mi alleen.

Ik bünn inn groten Grön versunken,

hier üm bloß  to ween.“

Dat is schon wat besünners, dat kann ok nich jed eenen so schrieven.

To Huus kann ik bi disse Musik wünnerbor drömen. De Tied mutt man sik denn mol nehm`n. Un do sünd wi wedder bi dat Thema „Keen Tied“. Doch! Wie hebt de Tied to de schönen Soken, de dat Leven so för elk een bereit hölt. Snell secht man ober, ne ik mutt nu erst mol de Wäsch moken, Inköpen, in Goorn wat beschicken, un un un. Ik för mi  mark jümmers mehr, dat de Freid an´d Leven ok verlor´n gohn kann. Veel Lüd secht denn, wat schall denn de Norbor dinken, wenn ik dat un dat nich mokt heff. Denn schall he dat un dat dinken. Is doch liekers. Hauptsok is doch, die geit dat gaut, dien Mann un dien Kinners sünd tofreden und die mokt dat Leven Spoß.

Wat ik ok ganz geern mok, is Texte vunn Hans Kruppa lesen, dei kann doför sorgen, dat man sik ok gaut föhlt un de Tied eenfach still staan let.  Un mit  een schön’s Biespeel müch ik dat Geschriebsel ok ennen loten:

„Ümarm de Gegenwort!

Lot di in denn Ogenblick fall`n!

Un dat Morgen ward to´n Hüt,

dat Irgendwo un Irgendwann to´n Hier und Nu!

(Irmi Dreiskämper wohnt in Neugraben-Fischbek und verfasste für den Niederdeutsch-Wettbewerb „Vertell doch mal“ des NDRs seit 2016 bisher 3 plattdeutscheTexte. Zum Thema „Keen Tied?!“ also „Keine Zeit“ las sie im Rahmen der SuedLese-Literaturtage 2019 im Sozialkontor Harburg)

 

 

 

Verwandte Beiträge

Druckansicht    

Facebook Kommentare